Tutunabilecek tek ünlem, keşkelerden çıkarabileceğimiz tek ders: "İyi ki." Sen ki ömrü keşkelerle dolu birisin. İyi ki dediğin her şey o keşkelerden ders çıkarmak olmasaydı, şükür bu kadarını başarabilmeseydin, geri dönmeyi bu kadar kuvvetle ister miydin?
İsteme! Belki her şey bir şey içindir. Bunca yaşanmışlık bir tek yaşamak içindir. Bunu, yaşamamış olanlar bilmez.
Yaşadıklarının altında ezilmeyenler, sonra o ezilmişliği açık kalplilikle itiraf etmeyenler. Bir duvarın üzerinde gölge üstüne gölge büyütmeyenler.
Ne çizdi ne boyadıysa, ne sildi ne yazdıysa yine de içte tam boşalmayan bir yerin kaldığını ve onun da ne kadar dolsa da dolmayan bir yerde aynı anlama geldiğini fark etmeyenler.
Dünya yorgunluğunu tadıp da "Ne yapalım, bu dünyadan nasibimiz demek ki bu kadarmış," diyemeyenler. Elması elmas keser, taşı yine taş parlatır, bilmeyenler.
Nazan Bekiroğlu
Mimoza Sürgünü
Syf-30
Timaş Yayınları
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder